L'an 1940 Claudi
Martí se demandava cossí podiá èsser qu'a l'escòla pas li aguèsson dich lo nom
de lo sieu país. Èran temps de totalitarismes impausats per la fòrça de las
armas e de versions oficialas capablas d'amagar injustament las realitats.
Es de totes sabut
que l'istòria l'escrivon totjorn los vencedors e qu'aqueles impausan los sieus
critèris e de manièras de veire lo mond. Cal veire solament lo mal qu'an fach
en fòrça generacions d'estudiantas los libres d'istòria de las postguèrras. A
Catalonha, encara uèi jorn cal nos traire de sus manièras oficialas d'explicar
çò que passèt a comptar de 1936 e fins a la mòrt del dictator. Pendent decènnis
s'es inculcat una version dels faches propiciats pels que se levèron contra un
govèrn legitim per la fòrça de las armas e un còp ganhèron sometèron lo país a
una extrèma repression en fòrça domenis. E a l’an 2016 i a encara fòrça trabalh
per far!
 |
| Mapa de la República Francesa que diu ben poc de la seva diversitat nacional. |
Cal que l’escor rebata la realitat e l'istòria
reala e que siá pas jamai pòrtavotz de conduchas interessadas en las amagar.
Que l'aprendissatge recebut per Claudi Martí a França faguèsse pas cap de
allusion a Occitània es pas pas per azard. Es una mòstra mai d'una volontat de
pas considerar l'istòria dels pòbles en l'assag d'unificar la realitat a tota
còsta. Tanben a còsta d'una desconeissença que preten s'escampar amb interèsses
plan clares.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada